Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2012

συλλογίσου…

















Χρόνου ουλές αγαρηνών κουρσάρων…
Πότισε αίμα η λάσπη των χαμόσπιτων.
Έγινε ένα η θλίψη με το χώμα. 
Μορφές γυμνές στέκουν  βουβές
σαν αστραπές που πάγωσαν
στο χέρι του Θεού.
Ακόμη ακούγεται ο σπαραγμός στα πλοία…
άντρες , γυναίκες και παιδιά
σκλάβοι επουληθήκαν.
Χρόνου ουλές αγαρηνών κουρσάρων…
Τι κι αν δεν είναι τότε, τι κι αν δεν είναι εκείνοι;
Γεννήματα κι ετούτοι είναι αγαρηνών κουρσάρων.


ανάγερτος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου