Κυριακή, 11 Μαρτίου 2012

ένα αδειανό ποτήρι
















Σκέψεις φιδίσιες,
φτιασιδωμένες και γυμνές,
με τη σειρά που ορίζει η μοίρα
κρέμονται.
Αργά, πολύ αργά...
μεσ’ στων αισθήσεων το κρασί
γλιστρούν
για να πνιγούν μέσα στα χείλη μου.
Πόση ομορφιά, πόση λαχτάρα,
πόση ζωή και πόσο θάνατο
μπορεί να κρύβει
έν
a αδειανό ποτήρι!

ανάγερτος

2 σχόλια: