Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Μονοπάτι αξημέρωτο





















Αξημέρωτο το μονοπάτι
Αχνοφεγγιά θηλιά στο αδιέξοδο
Το περιστέρι έχασε το στίγμα
Σε μια πορεία αστεριών
Καθορισμένου χρόνου
Δυο βουρκωμένα μάτια φως
Που τ’ αγκαλιάζει ο βυθός

Μέσα στη λάσπη του αφρού
Το αυτονόητο
Μετρά λεπτά

Προτού χαθεί η συμφορά
Πως σταματάει ο χρόνος!

Το αυτονόητο να ζει
Και να πεθαίνει η ζωή

Λοιπόν;

ανάγερτος

1 σχόλιο:

  1. Σε λιγο δεν θα'χει σημασια αν ο χρονος σταματά,μετρά,μετρά
    ανάποδα,ξεκινά...σε λιγο δεν θα υφισταται ως εννοια.Ο μονος λογος που θλιβομαι ειναι που δεν
    μπόρεσα να σ'αντικρυσω και εστω να δακρυσω

    ΑπάντησηΔιαγραφή