Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

Πώς μπόρεσες;





















Στη φρίκη της οδύνης
στη μέση, η λύπη στέκει
Αχ και νάσουνα φυγάς !
Θα ήξερα πως λόγος θα υπήρχε
και αιτία, πως σε κάποιους χρωστάς
πως από κάποιους προσπαθείς
να ξεφύγεις, πως της ψυχής σου
τα αβάσταχτα μαρτύρια απωθείς
Τώρα, η παρουσία σου ακόμα πιο βαριά
Κρατάς στα χέρια σου τη μεγάλη
ξύλινη βαλίτσα και πας, μετρημένα
βήματα, άδακρυς, χωρίς ίχνος
εκδίκησης, με την απορία τη δική μου
-Πώς μπόρεσες να κρύψεις
τόσα χρόνια, τόση λύπη!-

ανάγερτος


( Στην αγαπημένη μου φίλη Γεωργία Κοτσόβολου ένα μεγάλο ευχαριστώ για την παρουσίαση του ανέκδοτου ποιήματός μου “Πως μπόρεσες; “στο θαυμάσιο ιστολόγιό της https://homouniversalisgr.blogspot.gr/.../blog-post_31.html )


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου