Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου 2015

Αγαπημένη






















Σε είδα να γελάς
και να μιλάς σε είδα
Ρώταγες
Είχες την απορία ζωγραφισμένη
στα χείλη
Την ίδια απορία που ζωγράφιζα
στη σκέψη μου τα βράδια
Εκείνα τα γυμνά περίρρυτα βράδια
που έλαμπες έρωτα στον ύπνο μου
Σε είδα
και στάθηκα να σε κοιτώ
Ήθελα τόσο να σ´αγγίξω!
Ίσως και να το ´κανα ποιος ξέρει?
Ποιος μπορεί να θυμηθεί τη φαντασία
πίσω από τις θολές γραμμές του τραίνου?
Έφυγες
Κι ούτε που πρόλαβα τα χείλη να φιλήσω
Έφυγες
για ένα ταξίδι στο μέλλον των ονείρων μου
Αγαπημένη

ανάγερτος


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου